به سراغ من اگر مي آييد،

پشت هيچستانم.

پشت هيچستان جايي است.

پشت هيچستان رگ هاي هوا، پر قاصدهايي است

كه خبر مي آرند، از گل واشده دور ترين بوته خاك.

روي شن ها هم، نقش هاي سم اسبان سواران ظريفي

است كه صبح

به سر تپه معراج شقايق رفتند.

پشت هيچستان، چتر خواهش باز است:

تا نسيم عطشي در بن برگي بدود،

زنگ باران به صدا مي آيد.

آدم اينجا تنهاست

و در اين تنهايي، سايه ناروني تا ابديت جاري است.

***

به سراغ من اگر مي آييد،

نرم و آهسته بياييد، مبادا كه ترك بر دارد

چيني نازك تنهايي من.

گرمایی در خود حس نمی کنم زندگی از رگ پاهایم رخت بر بسته است شاید همه مرده ها این حس را داشته باشند .می گویند هنوز پاهایت گرم است می خواهند مرا فریب دهند و بگویند این بی حسی مرگ نیست و من زنده می مانم.

اما من نمی توانم خودم را گول بزنم نمی توانم انگشتهای پایم را حس کنم .دیروز سالم بودند و می توانستم آنها را حرکت دهم امروز دیگر می دانم آخرین روز است البته من کسانی را دیده ام که چند ماه فلج شده اند و بعد مرده اند . اما من می دانم مرگ از انگشتان پای من شروع به حرکت کرده است و تا قلبم بالا می آید. حس عجیبی است در دوران جوانی یک وقت مرگ در جسمت شروع به حرکت کند. اما حرکت مرگ در بدنم را نمی توانم حس کنم چون مرگ در جایی از بدنم وجود دارد که آنجا مرده است چگونه می توانم عضوی از بدنم را حس کنم که مرده است می خواهم بگویم مرگ همیشه در وجودم بوده است و امروز شروع به حرکت کرده است عمر من دیگر به آخر رسیده است و فقط یک معجزه می تواند مرا زنده نگهدارد چه کسی باور می کند که من بمیرم حتی الان نیز به زندگی امیدوارم. چه مزخرفاتی! چرا ما همیشه خودمان را گول می زنیم؟ چرا باور نمی کنیم که ما نیز شاید یک دقیقه بعد بمیریم

"به من بگو نگو ...

                       نمی گویم ولی نگو نفهم چون نمی توانم ....

                                                                                              من می فهمم........

                                                                                     (دکتر شریعتی)

درود....

یه دوستی که خیلی برام عزیز می گفت :

"این دوست داشتن نیست که ما در زندگی دنبالشیم یعنی اینکه به دنبال شنیدن کلمه دوست داشتن از زبان کسی نیستیم ما دنبال این هستیم که مجهول نمانیم و دیگران یا اونهائی که ما دوستشان داریم و درکشان می کنیم ما را درک کنند "

منم با نظر این دوست عزیزم که برام مثل برادر می مونه موافقم .

دکتر شریعتی هم در مورد تنهائی گفته:

"مجهول ماندن درد بزرگ روح آدمی است ""حتی خداوند هم دوست دارد که بشناسندش نمی خواهد مجهول بماند چون مجهول ماندن همان است که احساس تنهائی می آورد "

مارکز هم در مورد دوست داشتن یه صحبت قشنگ داره و اون اینه:

"اگر کسی تو را آنگونه که هستی دوست ندارد به این معنی است که تو را با تمام وجود دوست ندارد"

اینم یه شعر از شاملو برای شما عزیزان .......

طرف ما شب نیست

صدا با سکوت آشتی نمی کند

کلمات انتظار می کشند

من با تو تنها نسیتم . هیچ کس با هیچ کس تنها نسیت

شب از ستاره ها تنها تر است

چخماقها کنار فتیله بی طاقتند

خشم کوچه در مشت توست

در لبان تو ٬ شعر روشن صیقل می خورد

من تو را دوست می دارم ٬ و شب از ظلمت خود وحشت می کند....

فقط می خواهم در این آخر یک چیزی به شما عزیزان بگویم و آن اینکه به اتفاقات اطرافتون متفکرانه بنگرید ببینید که در اطرافتون چه اتفاقاتی در حال رخ دادن است چون زندگی ما آدمها را عکس العملهائی که به اتفاقات اطرافمان نشان می دهیم می سازد  پس هرگز به به اطرافتون بی اعتنا نباشید ....

با یه جمله از سوزان شوارتز پست امروز را به پایان می رسانم :

"همیشه به یاد داشته باش فراموش کنی آنچه را که موجب اندوهگینیت می شود ٬اما هرگز فراموش مکن به یاد داشته باشی آنچه شادمانت می کند ..."

موفق و پیروز باشید و هرگز خدای درون قلبتون را فراموش نکنید